پرچم زرد علامت خطر است. در حالت تک‌پرچمِ در حال تکان‌دادن، راننده باید سرعتش را کم کند، سبقت نگیرد و آمادهٔ تغییر مسیر باشد؛ خطر می‌تواند کنار پیست یا روی بخشی از آن باشد. در فرمول یک، علامت متناظر روی پنل نوری کنار پیست نیز همان معنی پرچم را دارد. تعریف در واژه‌نامهٔ فرمول یک؛ مادهٔ B1.8.4 مقررات ورزشی ۲۰۲۶

پرچم زرد دوتایی هشدار شدیدتری است: بخشی یا تمام مسیر مسدود است یا مارشال‌ها روی پیست یا کنار آن کار می‌کنند. راننده باید سرعت را به‌طور محسوسی کاهش دهد، سبقت نگیرد و آمادهٔ تغییر مسیر یا توقف باشد. بنابراین تفاوت این دو علامت فقط تعداد پرچم‌ها نیست؛ میزان آمادگی لازم برای خطر نیز بیشتر می‌شود. پیوست H مقررات بین‌المللی FIA، نسخهٔ ۲۳ ژوئن ۲۰۲۶، مادهٔ ۲.۵.۵ب

در روال عادیِ هشدار خطر روی پیست، ممنوعیت سبقت از نخستین پرچم زرد تا پرچم سبزی است که پس از محل حادثه نمایش داده می‌شود. این حکم را نباید بدون توجه به روال به هر پرچم زرد تعمیم داد: پیوست H برای پرچم زرد کنار شبکه در فرایند استارت استثنای مشخصی دارد. آن علامت دربارهٔ خطر جلوتر روی شبکه هشدار می‌دهد، پرچم سبزی در پست بعدی ندارد و در همین وضعیت، سبقت مجاز است. همان مادهٔ پیوست H

در فرمول یک فصل ۲۰۲۶، کاهش سرعت باید قابل‌تشخیص باشد. در زرد دوتایی، راننده نباید برای ثبت زمان رقابتی تلاش کند و در جلسات تعیین خط و تعیین خط اسپرینت، زمان همان دور حذف می‌شود. پرچم زرد به‌خودی‌خود علامت توقف کامل جلسه یا اعلام VSC نیست؛ هرکدام از آن روال‌ها علامت و قواعد خود را دارند. مادهٔ B1.8.4 مقررات ورزشی ۲۰۲۶، ویرایش ۹