تعیین خط جلسه‌ای است که در آن رانندگان با ثبت زمان دور رقابت می‌کنند تا مبنای چیدن جایگاه‌های شروع مسابقه مشخص شود. برخلاف خود مسابقه، هدف این نیست که خودرو زودتر از رقیبِ کنار خود به پایان برسد؛ زمان دور معتبر و جایگاه راننده در مرحلهٔ مربوط اهمیت دارد. واژه‌نامهٔ فرمول یک، بخش Qualifying

در قالب تعیین خط فرمول یک فصل ۲۰۲۶، جلسه سه مرحلهٔ حذفی دارد: Q1، Q2 و Q3. در پایان دو مرحلهٔ نخست، گروهی از رانندگان کندتر حذف می‌شوند و رانندگان باقی‌مانده به مرحلهٔ بعد می‌روند. زمان مرحلهٔ قبلی به‌عنوان زمان رقابتی به مرحلهٔ تازه منتقل نمی‌شود؛ برای ثبت زمان در مرحلهٔ تازه، راننده باید دوباره دور بزند. سریع‌ترین زمان معتبر مرحلهٔ سوم، صدر نتیجهٔ تعیین خط را مشخص می‌کند. نداشتن زمان در Q2 یا Q3 الزاماً به معنی رده‌بندی‌نشدن نیست؛ ترتیب این رانندگان طبق قواعد مخصوص همان وضعیت تعیین می‌شود و نتیجهٔ مرحلهٔ قبلی نیز در حالت‌های مقرر نقش دارد. مواد B2.4.2 و B2.4.3، به‌ویژه B2.4.3a(v)، مقررات ورزشی ۲۰۲۶، ویرایش ۹

نتیجهٔ تعیین خط و شبکهٔ نهایی استارت الزاماً یکسان نیستند. جریمه‌های جایگاه و دیگر شرایط مقرر برای تشکیل شبکه می‌توانند ترتیب شروع مسابقه را تغییر دهند؛ بنابراین برای دانستن محل واقعی شروع هر خودرو، باید شبکهٔ نهایی را دید. مادهٔ B2.5.4 مقررات ورزشی

در آخر هفتهٔ اسپرینت نیز تعیین خطِ مسابقهٔ اصلی با تعیین خط اسپرینت جداست: دومی جایگاه‌های شروع اسپرینت را مشخص می‌کند. نتیجهٔ یک جلسه را نباید به‌جای شبکهٔ رقابت دیگر خواند. مواد B2.2 و B2.4 مقررات ورزشی