سیستم کاهش مقاومت هوا، یا Drag Reduction System، سامانهٔ بال عقب فرمول یک در دورهٔ ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۵ بود که با بازکردن یک فلپ، مقاومت آیرودینامیکی خودرو را کم میکرد. این کاهش مقاومت به خودرو کمک میکرد در مسیر مستقیم سریعتر شود و فرصت بیشتری برای سبقت داشته باشد؛ سامانه توان موتور را افزایش نمیداد. تعریف DRS در واژهنامهٔ فرمول یک، دورهٔ استفاده و تغییر فناوری در معرفی نسل ۲۰۲۶
در کاربرد مسابقهای، استفاده از آن به محدودههای تعیینشدهٔ پیست و شرایط مجاز وابسته بود. فاصلهٔ خودرو با خودروی جلو در نقطهٔ تشخیص بررسی میشد؛ نزدیکشدن به رقیب در هر جای پیست به معنی اجازهٔ بازکردن فوری بال نبود. جزئیات آخرین فصلِ کاربرد این سامانه در قواعد دیآراس فصل ۲۰۲۵ توضیح داده شده است. محدوده و شرط تشخیص فاصله در کاربرد تاریخی DRS
از فصل ۲۰۲۶، آیرودینامیک فعالِ بالهای جلو و عقب و حالت سبقتِ مربوط به انرژی برقی، کارکردهای جداگانهای دارند. اولی برای کاهش مقاومت هوا در محدودههای مجاز است و دومی شرایط استفادهٔ متفاوتی دارد؛ بنابراین هر بال متحرک یا هر دکمهٔ کمک به سبقت را نباید DRS نامید. تفکیک Driver Adjustable Bodywork و Overtake در مادهٔ B7 مقررات ورزشی ۲۰۲۶