پیشرانهٔ فرمول یک در فصل ۲۰۲۶ یک موتور بنزینیِ تنها نیست. موتور احتراق داخلی و سامانهٔ برقی با هم نیروی محرک را فراهم می‌کنند؛ باتری، موتورـژنراتور و الکترونیک کنترل تعیین می‌کنند انرژی چه زمانی ذخیره یا مصرف شود.

مقررات فنی ۲۰۲۶، بخش پیشرانه مبنای این معماری و محدودیت‌های آن است. برای فهم رفتار خودرو، باید مسیر انرژی را دنبال کرد؛ بیشترین توان اعلام‌شده به معنی در دسترس بودن همان توان در تمام دور نیست.

موتور و توربو چه کاری انجام می‌دهند؟

هستهٔ احتراقی، یک موتور چهارزمانهٔ شش‌سیلندرِ Vشکل با حجم اسمی ۱٫۶ لیتر است. احتراق سوخت، انرژی را به کار مکانیکی تبدیل می‌کند و میل‌لنگ، آن را به مسیر انتقال قدرت می‌دهد. توربوشارژر از جریان گاز خروجی برای چرخاندن توربین و کمپرسور استفاده می‌کند تا هوای ورودی موتور فشرده شود.

توربو به‌تنهایی یک موتور برقی اضافه برای چرخ‌ها نیست. فشرده‌سازی هوا، احتراق، دفع گرما و انتقال نیرو باید با هم مدیریت شوند. تأخیر در رسیدن توربو به شرایط مناسب نیز می‌تواند پاسخ پیشرانه را تغییر دهد.

در معماری ۲۰۲۶، موتورـژنراتور حرارتی، MGU-H دورهٔ قبل حذف شده است. بنابراین توضیحی که بازیابی و کنترل برقی توربو با MGU-H را جزئی از خودروی ۲۰۲۶ بداند، دو نسل پیشرانه را با هم مخلوط کرده است.

بخش برقی چگونه نیرو می‌دهد و انرژی می‌گیرد؟

موتورـژنراتور جنبشی، MGU-K می‌تواند در دو جهت کار کند: در حالت موتور، انرژی برقی را به نیروی محرک تبدیل می‌کند؛ در حالت ژنراتور، بخشی از انرژی مکانیکی را به برق تبدیل می‌کند. ذخیره‌ساز انرژی و الکترونیک توان، این جریان را در محدودهٔ مجاز مدیریت می‌کنند.

راهنمای رسمی پیشرانه‌های ۲۰۲۶ افزایش نقش بخش برقی را توضیح می‌دهد. سقف مطلق توان الکتریکی DC سامانهٔ ERS-K در مقررات، ۳۵۰ کیلووات است؛ محدودیت‌های وابسته به سرعت، وضعیت استفاده و رویداد نیز وجود دارند.

این عدد را نباید به‌صورت «۳۵۰ کیلووات اضافه در تمام لحظه‌ها» خواند. مقدار شارژ، حدود جریان انرژی، شرایط حرارتی و نقشهٔ کنترلی می‌توانند توان قابل‌استفاده را محدود کنند. نزدیک‌شدن سهم برق و احتراق نیز یک تقسیم ثابتِ نصف‌به‌نصف در تمام دور نیست.

توان با انرژی چه تفاوتی دارد؟

توان، سرعت انجام کار یا انتقال انرژی است؛ انرژی، مقدارِ قابل‌مصرف در یک بازه است. یک باتری ممکن است بتواند برای مدت کوتاه توان بالایی بدهد، اما ذخیرهٔ نامحدود ندارد.

برای یک مثال حسابیِ فرضی، مصرف ۱۰۰ کیلووات به مدت ۱۰ ثانیه برابر یک مگاژول انرژی است. این عدد مشخصات یا مجوز مصرف خودروی واقعی نیست؛ فقط نشان می‌دهد چرا مدت استفاده از توان اهمیت دارد. اگر راننده انرژی بیشتری را زودتر مصرف کند، ممکن است در بخش بعدی دور انرژی کمتری در اختیار داشته باشد.

به همین دلیل، پایین‌آمدن سرعت افزایشِ شتاب در انتهای مستقیم الزاماً نشانهٔ خرابی موتور نیست. کاهش توان برقی می‌تواند از حدود مجاز یا نحوهٔ توزیع انرژی در طول دور ناشی شود؛ تشخیص علت واقعی به داده نیاز دارد.

بازیابی انرژی رایگان نیست

هنگام ترمزگیری، بخشی از انرژی حرکت می‌تواند از مسیر بخش برقی بازیابی شود؛ بخشی هم همچنان در ترمزهای اصطکاکی به گرما تبدیل می‌شود. در شرایط دیگر، ژنراتور می‌تواند بار مکانیکی ایجاد کند و انرژی بگیرد. گرفتن انرژی از مسیر محرک، هزینه و اثر عملکردی دارد.

شارژ مجدد در یک بخش از دور می‌تواند ذخیرهٔ لازم برای بخش بعدی را فراهم کند. تیم و راننده باید هزینهٔ اکنون را با سودِ بعد مقایسه کنند. این فرایند بدون تلفات نیست و نمی‌تواند انرژی مصرف‌شده را به‌طور کامل و نامحدود بازگرداند.

سوخت پایدار، احتراق را حذف نمی‌کند

فصل ۲۰۲۶ از سوخت‌های پایدار پیشرفته استفاده می‌کند. شرح رسمی این سوخت‌ها به منشأ مواد اولیه و معیارهای پایداری اشاره دارد. با این حال، موتور همچنان سوخت را می‌سوزاند؛ «پایدار» را نباید معادل نبودِ گاز خروجی دانست.

برای دنبال‌کردن یک دور، سه مرحله را در ذهن نگه دارید: سوخت به نیروی مکانیکی تبدیل می‌شود، بخشی از انرژی در فرصت‌های مناسب بازیابی می‌شود و برق ذخیره‌شده طبق برنامه و محدودیت‌ها دوباره به کمک حرکت می‌آید. عملکرد پیشرانه حاصل هماهنگی این سه مرحله است.