آیرودینامیک فعال در فصل ۲۰۲۶ به خودرو اجازه می‌دهد وضعیت اجزای متحرکِ بال جلو و عقب را برای بخش‌های مجاز مسیر تغییر دهد. در پیچ، خودرو به نیروی رو به پایین نیاز دارد؛ در مسیر مستقیم، کاهش مقاومت هوا می‌تواند استفاده از توان و انرژی را مؤثرتر کند.

این سامانه، بال‌ها را به‌صورت نامحدود و در هر نقطهٔ دلخواه جابه‌جا نمی‌کند. بند B7.1 مقررات ورزشی ۲۰۲۶ هم وضعیت‌های مجاز را تعریف می‌کند و هم فعال‌سازی را به اجازهٔ سامانهٔ کنترل و مناطق مشخص محدود می‌سازد.

حالت پیچ و حالت مستقیم چه تغییری می‌دهند؟

در حالت پیچ، اجزای بال در وضعیت تولید نیروی رو به پایین مناسبِ پیچیدن قرار دارند. این نیرو به کارکرد لاستیک در تغییر جهت کمک می‌کند، اما شکل و زاویهٔ بال‌ها در کنار آن مقاومت هوا هم ایجاد می‌کند.

در حالت مستقیم، اجزای قابل‌تنظیم به وضعیت کم‌مقاومت می‌روند. کاهش مقاومت هوا باعث می‌شود خودرو برای پیش‌رفتن در هوا هزینهٔ کمتری بپردازد؛ هم‌زمان نیروی رو به پایین نیز کاهش پیدا می‌کند. بنابراین نگه‌داشتن این وضعیت در یک پیچِ نیازمند چسبندگی، انتخاب آزاد و بی‌هزینه‌ای نیست.

شرح رسمی آیرودینامیک فصل ۲۰۲۶ توضیح می‌دهد که تغییر هم‌زمان جلو و عقب به هماهنگی تعادل خودرو کمک می‌کند. این سامانه را نباید فقط «باز شدن بال عقب» تصور کرد.

سه وضعیت تعریف‌شده در مقررات

وضعیت سامانه بال جلو بال عقب
غیرفعال حالت پیچ حالت پیچ
فعال‌سازی کامل حالت مستقیم حالت مستقیم
فعال‌سازی جزئی حالت مستقیم حالت پیچ

منظور از بال در این جدول، اجزای قابل‌تنظیمِ تعریف‌شده در مقررات است، نه حرکت کل مجموعهٔ بال یا تغییر آزاد همهٔ سطوح بدنه. فرمان راننده از مسیر الکترونیک استاندارد خودرو اجرا می‌شود و فقط هنگامی مجاز است که سامانه، اجازهٔ فعال‌سازی را اعلام کرده باشد.

فعال‌سازی جزئی به‌ویژه برای شرایط کم‌چسبندگی و مناطق مرتبط با آن تعریف شده است. در این حالت، فرض اینکه «اگر بال جلو حرکت کرد، بال عقب هم حتماً باز است» درست نیست.

چه کسی می‌تواند از آن استفاده کند؟

برخلاف شرط آشنای فاصله با خودروی جلو در دی‌آراس دورهٔ قبل، آیرودینامیک فعالِ ۲۰۲۶ به‌خودی‌خود شرط نزدیک‌بودن به رقیب ندارد. خودروی پیشتاز نیز می‌تواند در منطقه و شرایط مجاز از آن استفاده کند.

مثلاً اگر دو خودرو با فاصلهٔ چند ثانیه وارد یک منطقهٔ مجاز شوند، فاصلهٔ زیاد به‌تنهایی مانع استفاده از بال‌های متحرک نیست. اما اگر همان منطقه برای شرایط فعلی فعال نباشد، نزدیک‌بودن به رقیب هم اجازهٔ استفاده ایجاد نمی‌کند.

مناطق کامل و مناطق کم‌چسبندگی برای هر پیست مشخص می‌شوند و شروع آن‌ها علامت‌گذاری می‌شود. فدراسیون می‌تواند برای ایمنی، تعریف مناطق را پیش از رویداد یا در جریان آن تغییر دهد. از روی وجود یک مسیر مستقیم بلند نمی‌توان نتیجه گرفت که حتماً منطقهٔ فعال‌سازی وجود دارد.

نمونهٔ موناکو: چرا «همه‌جا و همیشه» دقیق نیست؟

در جایزه بزرگ موناکو ۲۰۲۶، بال‌ها برای تمام آخر هفته در حالت پیچ نگه داشته شدند. توضیح رسمی این تصمیم به ویژگی مسیر، ایمنی و معیارهای تعریف منطقه اشاره می‌کند.

این مثال نشان می‌دهد معرفی کلی یک فناوری با اجازهٔ استفاده در یک رویداد مشخص فرق دارد. برای تحلیل رفتار بال‌ها، باید نقشهٔ مناطق و دستورهای همان رویداد را هم دید؛ شکل خودرو به‌تنهایی کافی نیست.

تفاوت با ابزار برقی سبقت را در تصویر تشخیص دهید

حالت سبقت به نحوهٔ استفاده از توان و انرژی برقی مربوط است؛ آیرودینامیک فعال، شکل مؤثر بال‌ها و مقاومت هوا را تغییر می‌دهد. ممکن است هر دو روی سرعتِ یک مسیر مستقیم اثر بگذارند، اما ورودی و محدودیتشان یکسان نیست.

هنگام تماشا، حرکت اجزای بال جلو و بال عقب را با موقعیت خودرو در منطقهٔ مجاز مقایسه کنید. برای توضیح افزایش سرعت، علاوه بر وضعیت بال‌ها باید انرژی، فاصله با رقیب و شرایط پیست را نیز در نظر گرفت؛ هر شتاب‌گیری بیشتر را نمی‌توان فقط به باز شدن بال نسبت داد.