مارانلو، ایتالیا -- در قلب مقر فراری در مارانلو، داربستها یک سوی میدان پیاتزا مایکل شوماخر را پوشاندهاند. پشت آن، مزرعه معروف انزو فراری ـ پسزمینه نمادین عکاسی پر سر و صدای «لوییس همیلتون» با F40 در ابتدای سال ـ سقف خود را از دست داده است.
در یک صبح سرد اواسط دسامبر، کارگران ساختمانی مشغول کندن گچ سفید از طبقه بالا هستند و آجرکاری چندصد ساله زیر آن را آشکار میکنند، در حالی که کرکرههای قرمز پنجرهها دیگر دیده نمیشوند. نوسازیها گسترده به نظر میرسند، اما اگر طبق برنامه پیش بروند، تا ژوئن سال آینده مزرعه را به شکوه قبلی برمیگردانند.
با نگاه به ساختمان، سخت است استعاره بصری وضعیت فعلی تیم فرمول یک فراری را نادیده بگیریم. ۲۰۲۵ قرار نبود سال بازسازی باشد، اما بعد از نبرد نزدیک تیم با مکلارن برای عنوان سازندگان ۲۰۲۴، محدودیتهایی که اوایل فصل در خودروی امسال کشف شد و چالشهایی که «همیلتون» در شروع کار در مارانلو با آن روبهرو شد، حالا فراری چشم به ۲۰۲۶ دوخته تا دوباره امید پیدا کند.
همهچیز طبق تصور پیش نرفت. پیوستن موفقترین راننده تاریخ F1 به مشهورترین تیم، تصاویری از «همیلتون» را در ذهن زنده میکرد که برای هشتمین عنوان جهانیای میجنگد که در آن شب سرنوشتساز ابوظبی ۲۰۲۱ از دستش سر خورد. اما در فینال فصل امسال در امارات، وقتی «همیلتون» از نیازش به سمزدایی از یک annus horribilis حرف زد، فکر کردن به هشتمین قهرمانی از همیشه دورتر به نظر میرسید.
او بعد از پایان آخرین مسابقه فصل در رده هشتم گفت: «الان فقط منتظر استراحتم. فقط این که جدا بشوم، با هیچکس حرف نزنم. هیچکس در این زمستان نمیتواند با من تماس بگیرد. من گوشیم را همراهم نخواهم داشت و منتظر همینم. قطع کامل اتصال از ماتریکس.»
او اضافه کرد: «نمیتوانم صبر کنم از همه اینها دور شوم. این که هر هفته عکاسی و از این جور چیزها نداشته باشم. منتظر روزیام که دیگر لازم نباشد همه این کارها را انجام بدهم.»
این حرفها تضاد تندی با حال و هوای «همیلتون» در ابتدای سال دارد.
عکس حالا مشهور با F40 جلوی مزرعه فراری، توسط قهرمان هفتباره جهان با دقت چیده شده بود تا لحن ورود او به مارانلو را مشخص کند. این تصویر، حس تاریخی انتقال او از تیمی که شش تا از هفت عنوانش را با آن گرفت، یعنی مرسدس، به تیمی که همیشه در کودکی رؤیای مسابقه دادن برایش را داشت، خلاصه میکرد.
هرچند صحبت با رسانهها هیچوقت در صدر فهرست کارهای پیشفصل هیچ راننده F1 نیست، «همیلتون» در فوریه با جزئیات درباره هیجان خودش برای فصل جدید و میلش به برگرداندن فراری به روزهای قهرمانی صحبت کرد. اما تا آگوست، نشستهای خبریاش هرچه کوتاهتر شد و بعد از رده دوازدهم در تعیین خط مجارستان، در یک حضور رسانهای بهخصوص جنجالی، خودش را «کاملاً بیمصرف» نامید و گفت فراری «احتمالاً باید راننده را عوض کند».
عملکرد ناامیدکننده دیگر در تعیین خط نزدیک پایان فصل در برزیل، که او را در یکی از گرندپریهای مورد علاقهاش در رده سیزدهم روی خط گذاشت، بدبینی بیشتری از «همیلتون» جلوی دوربینها بیرون کشید.
او گفت: «این یک کابوس است و من مدتی است توش زندگی میکنم. بالا و پایین رفتن بین رؤیای رانندگی برای این تیم فوقالعاده و کابوس نتایجی که گرفتهایم، چالشبرانگیز است.»
فردای آن، تیترها با صحبتهای «جان الکان» رئیس فراری همراه شد که گفت رانندههایش باید «روی رانندگی تمرکز کنند و کمتر حرف بزنند». هرچند نقلقولهای «الکان» از نظر معنایی خیلی واضح به نظر میرسید، «همیلتون» و همتیمیاش «شارل لکلر» تلاش کردند هر اشارهای به تنش با رئیس خود را کوچک جلوه دهند و تا پایان سال به ابراز نارضایتی از نتایج تیم ادامه دادند.
رئیس تیم فراری، «فردریک واسور»، که مستقیم به «الکان» گزارش میدهد و از دوران مسابقه دادن «همیلتون» در سریهای پایه F1 او را میشناسد، بیشتر آتشخاموشکنی رسانهای را برعهده داشت. پاسخ او به ناامیدی «همیلتون» روشن و ثابت بود: رانندهها بعد از یک نتیجه ضعیف، ناگزیر عصبانی میشوند و حرفهایی که «همیلتون» جلوی دوربینهای تلویزیونی میزند، بازتاب حال و هوای او داخل تیم نیست.
«واسور» این هفته در کنفرانس خبری پایان فصل فراری در مارانلو گفت: «اول، وقتی از Q1 حذف میشوی، امیدوارم راننده از خودش و از تیم خیلی ناراحت باشد. مطمئن نیستم شما خبرنگارها کسی را ترجیح بدهید که بیاید در منطقه مصاحبه تلویزیونی بگوید: “نه، همه چیز عادی است، بلا بلا بلا” ـ همان یاوههای همیشگی.
«من کاملاً به موضع رانندگانی که این طرز برخورد را دارند احترام میگذارم. و مهمترین چیز برای من این است که کسی را داشته باشیم که با تیم همکاری کند. خیلی بهتر است کسی را داشته باشیم که در منطقه مصاحبه تلویزیونی چیزی نگوید و برگردد به جلسه گزارشگیری، با مهندسها صحبت کند و سعی کند راهحل پیدا کند. و این همان طرز برخوردی است که «لوییس» حتی وقتی در بخش پایانی فصل دوران سختی داشت از خودش نشان داد و این انرژی مثبتی را وارد تیم میکند.»
تا جایی که وظیفه «واسور» این است که اوضاع را مثبت جلوه بدهد، تردیدی نیست که «همیلتون» احساساتش را روی آستینش دارد و آنچه در منطقه مصاحبه میگوید، بیتردید با ترکیبی تند از آدرنالین و ناامیدی سوختگیری شده است. فراتر از منفینگری تیترساز، یک موضوع ثابت دیگر هم در نقلقولهای «همیلتون» در طول فصل ۲۰۲۵ وجود داشت.
بعد از اولین دورهای او با خودروی فرمول یک فراری در پیست آزمایشی تیم در فیورانو در ژانویه، او گفت از این که «چقدر هنوز عاشق کاری هستم که انجام میدهم، شگفتزده شدهام». و با وجود همه ناامیدیهای فصل اولش در لباس قرمز، «همیلتون» تا آخرین مسابقه همچنان از عشق همیشگیاش به F1 حرف میزد.
او در ابوظبی گفت: «این عشق به کاری است که انجام میدهی، عشق به مسابقه دادن است. من حمایت شگفتانگیزی از اطرافیان و هوادارانم دارم. این یعنی حفظ مداوم چشم بر رؤیا. من هنوز رؤیایی دارم که امیدش را در قلبم نگه میدارم و برایش تلاش میکنم.»
یکی از دلایل خوشبینی برای آینده، بازنگری در مقررات فنی و انجین F1 برای ۲۰۲۶ است. این تغییر به همه تیمها فرصت یک شروع تازه و امکان جهشهای بزرگی را میدهد که اگر قوانین ثابت میماند، ممکن نبود. برای فراری، این موضوع اوایل سال به یک تصمیم سخت منجر شد.
اوج فصل «همیلتون» با پیروزی در مسابقه اسپرینت چین رقم خورد، اما فقط یک روز بعد، هر دو خودروی فراری از خود گرندپری کنار گذاشته شدند. در مورد «همیلتون»، محرومیت به دلیل سایش بیش از حد صفحه زیر خودرو بود که یک مشکل اساسی را که باید حل میشد برجسته کرد.
برای بیرون کشیدن عملکرد لازم برای نزدیک شدن به رقبا، فراری مجبور بود خودرو را آنقدر به زمین نزدیک کند که در پایان هر مسابقه، به خاطر سایش صفحه، خطر غیرقانونی اعلام شدن را به جان بخرد. اگر ارتفاع را آنقدر بالا میبرد که مطمئناً قانونی باشد، عملکرد آیرودینامیکی تولیدشده توسط بخش زیرین خودرو از دست میرفت.
به گفته «واسور»، فراری برای یکسوم فصل «صورتحساب را پرداخت» تا این مشکل را حل کند. توسعه اوایل فصل که باید برای کم کردن فاصله با مکلارن استفاده میشد، در عوض صرف جبران افت غیرمنتظره عملکرد ناشی از مشکل ارتفاع از سطح زمین شد.
تا آوریل، مدیریت فراری تصمیم دشوار تمرکز کامل بخش طراحی روی ۲۰۲۶ و یاد گرفتن کنار آمدن با نقصهای خودروی ۲۰۲۵ را گرفت. ارتقاهایی که از قبل در خط تولید بودند، تا گرندپری بلژیک روی خودرو اعمال میشدند، اما از آن نقطه به بعد، بعید بود فراری بتواند به مکلارن برسد.
رویدادهای مورد علاقهتان را در اپ بهبودیافته ESPN تماشا کنید. بیشتر درباره این که کدام پلن برای شما مناسب است بدانید. همین حالا ثبتنام کنید
تا دور پنجم در عربستان سعودی، تیم ایتالیایی همین حالا هم ۱۱۰ امتیاز از پیشتازان قهرمانی عقب بود؛ موضوعی که تصمیم تمرکز بر ۲۰۲۶ را قابل درک میکرد، اما به این معنی هم بود که تیم و رانندههایش باید با یک دوره سخت کنار بیایند.
«واسور» گفت: «تصمیم متوقف کردن توسعه بعد از پنج یا شش مسابقه، تصمیم سختی بود. من هنوز هم قانعام که تصمیم درستی بود، اما اگر چیزی را در آن مرحله دستکم گرفته باشم، اثر روانی روی تکتک اعضای تیم، از جمله رانندهها بود.
«چون مطمئناً این کار به دلایل خوبی انجام شد؛ برای این که روی ۲۶ تمرکز کنیم و سعی کنیم بهترین را از این فصل [پیشرو] بیرون بکشیم. اما از آن طرف، شما وسط فصل هستید و هنوز ۲۰ مسابقه باقی است و میدانید که عملاً دیگر توسعهای در کار نخواهد بود. این سخت است و احتمالاً من این جنبه را برای آنها، و همینطور برای خودم، دستکم گرفتم.»
برای «همیلتون» که بعد از ۱۲ سال در مرسدس، همین حالا هم برای سازگار شدن با یک خودروی جدید تقلا میکرد، این یعنی هر تغییری که او نیاز داشت فقط روی خودروی ۲۰۲۶ اعمال میشد.
«واسور» ادامه داد: «فکر میکنم برای «لوییس» سخت بود، و شاید “سخت” کلمه کوچکی باشد. چون بعد از ۲۰ سال ـ میگویم ۲۰ سال، چون برای من مکلارن، مکلارن-مرسدس و بعد مرسدس بود ـ او ۲۰ سال را با مرسدس گذراند. این یک تغییر عظیم بود. من شخصاً این گام را دستکم گرفته بودم. موضوع این نیست که ما بدتر یا بهتر کار میکنیم، موضوع این است که فقط به شکل متفاوتی کار میکنیم.
«فقط بحث غذا یا هوا نیست؛ هر نرمافزار متفاوت است، هر قطعه فرق دارد، آدمهای اطرافش عوض شدهاند و اگر در اوج همه چیز نباشی، چند صدم ثانیه را روی میز جا میگذاری. امروز، با وضعیتی که در میدان داریم ـ فکر میکنم در Q2 ابوظبی بود ـ یکدهم ثانیه بین رده پنجم و پانزدهم فاصله بود. ما روی تکتک جزئیات و بسته کنترل کامل نداشتیم و همینطور کمی مسیر فصل را گم کردیم.
«فکر میکنم شاید ما قطعاً این تغییر را دستکم گرفتیم؛ تغییر فرهنگ، تغییر آدمهای اطراف، تغییر همه چیز. و حتی اگر به سرعت مناسبی برگشتیم ـ درباره ردهبندی صحبت نمیکنم، درباره همکاری و درک خودرو در بخش پایانی فصل حرف میزنم ـ فکر میکنم این کار سختی بود.»
مهم است فصل «همیلتون» را در بستر خودش ببینیم. بعضی آمارهای تیترساز نگرانکننده هستند، مثل این که او برای اولین بار در دوران ۱۹ ساله حضورش در F1 در یک فصل روی سکو نرفت. او در ردهبندی نهایی هم ۸۶ امتیاز از «لکلر» عقبتر بود؛ کسی که با وجود محدودیتهای خودرو، هفت سکو و یک پولپوزیشن گرفت.
نبرد تعیین خط بین دو همتیمی هم به سود «لکلر» تمام شد ـ ۲۳ به ۷ ـ با میانگین فاصله ۰٫۲۵۴ ثانیه نسبت به «همیلتون». این میانگین با تعیین خط فاجعهبار «همیلتون» در هوای بارانی لاسوگاس کمی کج شد؛ اگر آن را از محاسبه حذف کنیم، میانگین فاصله به ۰٫۱۷۹ ثانیه قابل قبولتری میرسد. برای مقایسه، سلف «همیلتون»، «کارلوس ساینز»، در چهار فصلش در فراری به طور میانگین ۰٫۱۰۹ ثانیه از «لکلر» عقب بود و در ۲۰۲۳، زمانی که تیم خودروی دشوار دیگری داشت، ۰٫۱۸۹ ثانیه کندتر بود.
در حالی که منصفانه است از «همیلتون» ـ رکورددار همیشگی تعداد پولپوزیشنها در F1 با ۱۰۴ پول ـ انتظار بیشتری داشته باشیم، شاید سرعت خام او آنقدرها که در نگاه اول به نظر میرسد، فاجعهبار نباشد. هنوز یک گام واضح لازم است تا «همیلتون» بتواند بیشترین بهره را از خودرویی که فراری سال آینده در اختیارش میگذارد ببرد و شانس جنگیدن در سطح «لکلر» را پیدا کند، اما «واسور» معتقد است این گام از خردهپیشرفتها در کل مجموعه به دست میآید، نه از یک مشکل واحد که باید حل شود.
او گفت: «باید از همه جا بیاید. فکر میکنم طرز فکر تیم و راننده باید این باشد که بیاییم سعی کنیم همه جا کار بهتری انجام بدهیم.
«اینطور نیست که یک چیز خوب پیش برود و بقیه بد. در نهایت، باید پیشرفت کنیم. باید در همکاری با «لوییس» پیشرفت کنیم، باید روی خود تیم پیشرفت کنیم. او هم شاید باید روی این که چطور بیشترین بهره را از خودرویی که دارد میگیرد، پیشرفت کند.
«میدانم چه چیزی در ذهنتان هست ـ ترمزها، برای مثال، که او ۲۰ سال با یک تأمینکننده کار کرد و این فصل عوض شدند. اما حالا خیلی بیشتر اوضاع تحت کنترل است. در نهایت، هر جزئیات کوچکی میتواند تفاوت ایجاد کند. وقتی سهدهم ثانیه از کسی عقب هستید، اینطور نیست که آنها گلوله جادویی یا قطعهای در خودرو داشته باشند که سهدهم ثانیه سریعتر است. اغلب، این است که شما ۱۰ موضوع دارید که در هر کدام سهصدم ثانیه کندتر هستید. باید یکییکی به هر نکته رسیدگی کنیم.»
«واسور» معتقد است هنوز از جا افتادن بیشتر «همیلتون» در تیم چیزهای بیشتری باقی مانده است. تا آخرین مسابقه در ابوظبی، لحظاتی بود که مکالمات او با مهندس مسابقهاش، «ریکاردو آدمی»، شنیدن را دشوار میکرد.
«همیلتون» همیشه هر اشارهای به این که رابطهاش با «آدمی» جواب نمیدهد کوچک جلوه داده، اما این سوءتفاهمها احتمالاً نشانه راننده و تیمی بودند که هنوز با هم همگام نشدهاند. «واسور» میگوید فراری به همکاری نزدیک با «همیلتون» برای درک بهتر نیازهای او ادامه خواهد داد؛ چیزی که به نوبه خود میتواند بعضی ناامیدیها را در طول مسیر کم و عملکرد را بیشتر کند.
«واسور» افزود: «صادقانه بگویم، این موضوع طرز فکر و درک متقابل هم هست. دارم درباره یک سوی گاراژ صحبت میکنم، چون با «شارل» ما سالهاست همدیگر را میشناسیم. اما اینجا بیشتر مهم است که دقیقاً بفهمیم او چه نیاز دارد، چه میخواهد. و برای خودش هم، همینطور برای من، این است که دقیقاً بفهمم او دوست دارد چطور کار کند.»
مثل همان مزرعهای که پشت داربستهای زمخت پنهان شده، هنوز کار زیادی باقی مانده است. این که آیا این کارها برای برگرداندن مارانلو به شکوه گذشته کافی خواهد بود یا نه، را فقط تا تابستان سال آینده خواهیم فهمید.