کنترل حرکت در استارت، یا Launch Control، سامانهای برای خودکارکردن بخشی از مدیریت حرکتگیری از حالت سکون است؛ برای مثال، هماهنگکردن گشتاور و درگیری کلاچ بهگونهای که شتاب آغازین به دست آید و هرزگردی مهار شود. چنین سامانهای بخشی از کاری را انجام میدهد که در شروع دستی بر عهدهٔ راننده است. در فرمول یکِ ۲۰۲۶، قواعد کنترل کلاچ و منع کنترل کشش، اجازهٔ چنین کمک خودکارِ آزادانهای را نمیدهند. کنترل مستقیم کلاچ و منع کنترل کشش در مواد C9.1.2 و C9.2
راننده برای شروع، گاز و پدل کلاچ را مدیریت میکند. طبق مادهٔ C9.2.5، میزان درگیری کلاچ باید مستقیم و فقط تحت کنترل او باشد، با استثناهای مشخصی مانند جلوگیری از خاموششدن موتور، تعویض دنده و حفاظتهای معین. وجود این استثناها به معنی مجازبودن سامانهای نیست که یک استارت کامل را بهجای راننده اجرا کند. اصل کنترل راننده و استثناهای محدود در مادهٔ C9.2.5
همچنین آمادهسازی تنظیمات پیش از حرکت یا عملکرد سامانهٔ ضدخاموشی را نباید خودبهخود Launch Control نامید. برای قضاوت باید دید دستگاه واقعاً چه چیزی را کنترل میکند؛ کمک ایمنی یا پاسخ مجاز به ورودی راننده با جایگزینکردن مهارت او در حرکتگیری یکسان نیست. حدود کنترل کلاچ، ورودی راننده و سامانهٔ ضدخاموشی در مواد C9.2، C8.6 و C5.16