سیستم بازیابی انرژی جنبشی، یا Kinetic Energy Recovery System، سامانه‌ای است که بخشی از انرژی حرکت خودرو را هنگام کاهش سرعت بازیابی و ذخیره می‌کند تا بعداً برای کمک به حرکت دوباره مصرف شود. این فناوری با مخفف KERS در فرمول یک شناخته شد و ورود آن به رقابت از فصل ۲۰۰۹ آغاز شد. پیشینه و هدف KERS در مرور تاریخی FIA

در نمونهٔ الکتریکی، موتور ژنراتور هنگام بازیابی برق تولید می‌کند و هنگام استفادهٔ دوباره، با مصرف انرژی ذخیره‌شده به خودرو توان می‌دهد. سامانهٔ توسعه‌یافتهٔ هوندا برای مقررات ۲۰۰۹ شامل موتور الکتریکی، تجهیزات کنترل و باتری بود؛ این یک نمونهٔ فنی است، نه تعریف اجباری همهٔ طراحی‌های ممکن KERS. اجزای سامانهٔ هیبرید توسعه‌یافتهٔ هوندا

مقررات آن دوره توان کمکی را به ۶۰ کیلووات و انرژی قابل‌استفاده در هر دور را به ۴۰۰ کیلوژول محدود می‌کردند. این اعداد، مشخصات تاریخی مقررات ۲۰۰۹ هستند و نباید به پیشرانهٔ فصل ۲۰۲۶ تعمیم داده شوند. سامانه‌های هیبرید بعدی با نام گسترده‌تر ERS و معماری متفاوت توسعه یافتند. حدود توان و انرژی در پژوهش هوندا دربارهٔ مقررات ۲۰۰۹، معماری نسل جدید پیشرانه در فرمول یکِ ۲۰۲۶