هالو یا Halo سازهٔ محافظی است که بالای فضای نشستن راننده قرار می‌گیرد. در مقررات فنی فرمول یک، نام آن «سازهٔ محافظ واژگونی ثانویه» است؛ همراه با سازهٔ اصلی محافظ واژگونی، بخشی از حفاظت خودرو در برابر آسیب به راننده هنگام وارونه‌شدن را فراهم می‌کند. مقررات فنی فصل ۲۰۲۶، مواد C12.4 و C12.4.2

نقش هالو به واژگونی محدود نیست. این سازه برای کاهش خطر رسیدن خودروی دیگر، مانع کنار پیست یا اجسام جداشده به سر راننده نیز به کار می‌رود. آزمایش‌های FIA نشان داده‌اند که می‌تواند اجسام بزرگ را از محدودهٔ کاکپیت منحرف کند و در بسیاری از سناریوهای برخورد، مانع تماس کلاه با دیوار یا مانع شود؛ این حفاظت، تضمین دفع هر جسم در هر زاویه‌ای نیست. آزمون‌های حفاظت هالو در برابر خودرو، محیط و اجسام خارجی

هالو با سلول بقا یکی نیست. مقررات، آن را سازه‌ای جدا از سلول بقا تعریف می‌کنند که به خودرو متصل می‌شود؛ ساخت خود هالو و مقاومت محل‌های اتصالش نیز الزام‌ها و آزمون‌های مشخص دارند. بنابراین شکلِ قابل‌دیدن بالای کاکپیت، تنها بخشی از سامانهٔ حفاظت است و استحکام اتصال آن نیز اهمیت دارد. همان سند، مواد C12.4.2، C13.3.2 و C13.3.3

معرفی هالو برای فصل ۲۰۱۸ فرمول یک در سال ۲۰۱۷ تأیید شد و هدف آن افزودن حفاظت جلوی کاکپیت بود. این قطعه، سقف یا محفظهٔ شفافِ بسته دور راننده نیست؛ از وجود آن نیز نمی‌توان مصونیت در هر نوع برخورد را نتیجه گرفت. هالو باید در کنار دیگر اجزای ایمنی خودرو فهمیده شود. اعلام رسمی معرفی هالو از FIA