الیاف کربن رشته‌های باریک و سبکِ کربنی‌اند که برای تقویت مواد مرکب به کار می‌روند. در زبان رایج فرمول یک، «کربن‌فایبر» اغلب نام کوتاهِ کامپوزیت تقویت‌شده با الیاف کربن است: ماده‌ای که در آن الیاف همراه با یک زمینهٔ رزینی، قطعهٔ نهایی را تشکیل می‌دهند. بنابراین قطعهٔ موسوم به کربن‌فایبر، صرفاً توده‌ای از کربن خالص نیست. دو جزء اصلی کامپوزیت الیاف کربن در توضیح فرمول یک

ترکیب استحکام و سختی مناسب با جرم کم، این مواد را برای قطعاتی مانند شاسی و بدنهٔ خودرو ارزشمند می‌کند. بااین‌حال «کربنی‌بودن» به‌تنهایی مشخصات همهٔ قطعات را یکسان نمی‌کند؛ قطعه باید برای کاربرد مشخص طراحی و آزمایش شود. این مواد در عملکرد و ایمنی خودرو نقش دارند، اما عنوان الیاف کربن به معنی مصونیت قطعه از آسیب یا شکست نیست. کاربرد کامپوزیت کربنی در شاسی و بدنهٔ فرمول یک آزمایش قطعات کامپوزیتی پیش از استفاده در خودرو