آب‌سواری لاستیک یا Aquaplaning زمانی رخ می‌دهد که لایه‌ای از آب میان لاستیک و آسفالت قرار بگیرد و تماس مؤثر آن‌ها را از بین ببرد. در این وضعیت، لاستیک به‌جای گرفتن سطح پیست روی آب می‌لغزد و توان انتقال نیروی ترمز، شتاب‌گیری و تغییر جهت به‌شدت کاهش می‌یابد. در گزارش مسابقه، نام Hydroplaning نیز برای همین پدیده به کار می‌رود. شرح سازوکار آب‌سواری، معادل اصطلاح در واژه‌نامهٔ فرمول یک

وجود آب جمع‌شده و سرعت زیاد، خطر آب‌سواری را افزایش می‌دهند. شیارهای لاستیک به بیرون‌راندن آب از سطح تماس کمک می‌کنند؛ به همین دلیل، لاستیک بارانی برای چنین شرایطی مناسب‌تر از لاستیک صافِ مخصوص پیست خشک است. بااین‌حال، مقاومت بیشترِ لاستیک تمام‌بارانی در برابر آب‌سواری به معنی حذف این خطر نیست. هر سرخوردنی روی پیست خیس نیز آب‌سواری محسوب نمی‌شود؛ ویژگی تعیین‌کننده، جداشدن تماس لاستیک از آسفالت بر اثر لایهٔ آب است. نقش آب، سرعت و شیار لاستیک، راهنمای رسمی تایرهای فرمول یک