محدودیت آزمایش‌های آیرودینامیکی، مجموعهٔ قواعدی است که میزان و روش ارزیابی آیرودینامیک خودرو را با تونل باد و شبیه‌سازی دینامیک سیالات محاسباتی محدود می‌کند. این چارچوب در فرمول یک با مخفف ATR شناخته می‌شود؛ موضوعش فرصت و ابزار آزمایش است، نه تعیین مستقیم مقدار نیروی رو به پایینِ مجاز هر خودرو. مقررات عملیاتی فرمول یک ۲۰۲۶، مادهٔ F4

محدودیت‌ها فقط یک عدد با عنوان «ساعت تونل باد» نیستند. تعداد اجراها، زمان وزش باد، زمان اشغال تونل و منابع محاسباتی و هندسه‌های بررسی‌شده در شبیه‌سازی، ضوابط مشخص دارند. فعالیت تیم، طرف مرتبط یا پیمانکاری که برای تیم کار می‌کند نیز می‌تواند مشمول باشد؛ برون‌سپاری به‌خودی‌خود آزمایش را از دامنه خارج نمی‌کند. بندهای F4.1 تا F4.4

در فصل ۲۰۲۶، سهم پایه با ضریبی وابسته به جایگاه قهرمانی سازندگان تنظیم می‌شود؛ تیم بالاتر سهم کمتری دارد. برای دوره‌های نخست، رتبهٔ نهایی فصل قبل و برای دوره‌های بعدی، رتبه در مقطع تعیین‌شدهٔ همان فصل مبنا قرار می‌گیرد. بنابراین نباید رتبهٔ امروز یا اختلاف امتیاز دو تیم را مستقیماً به ساعت آزمایش تبدیل کرد. بند F4.6.1

ATR از سقف هزینه جداست: داشتن پول و تجهیزات بیشتر، به‌تنهایی مجوز عبور از سهم آزمایش نمی‌دهد. گزارش‌دهی و کنترل FIA نیز برای بررسی رعایت همین سهمیه‌ها پیش‌بینی شده‌اند. بند F4.6