وزن‌کشی یکی از ابزارهای بازرسی فنی است: اندازه‌گیری می‌کند آیا خودرو با تعریف و حداقل جرم مقرر برای همان جلسه سازگار است یا نه. سریع‌بودن یا کندبودن خودرو جای این بررسی را نمی‌گیرد؛ حتی کمبود وزنی که تیم آن را اشتباه غیرعمدی می‌داند، ممکن است نتیجهٔ مسابقه را تغییر دهد. برای فصل ۲۰۲۶ باید نسخهٔ جاری مقررات را خواند، نه فقط عددی که هنگام معرفی خودروهای جدید منتشر شده بود.

چه چیزهایی در جرم خودرو حساب می‌شوند؟

تعریف «Car Mass» در پیوست مقررات فنی ۲۰۲۶، انتشار ۲۱ شامل خودرو با لاستیک‌ها، جرم راننده و وزنهٔ مخصوص راننده است، اما سوخت را شامل نمی‌شود. خود تعریف جرم راننده نیز صندلی و تجهیزات رانندگی مشخص‌شده در مقررات را در بر می‌گیرد.

پس عددی که خودرو با سوخت باقی‌مانده روی ترازو نشان می‌دهد، به‌تنهایی پاسخ نهاییِ انطباق نیست. همین‌طور وزن‌کشی جداگانهٔ راننده لزوماً یک آزمون مستقلِ نامرتبط نیست؛ می‌تواند برای اضافه‌کردن سهم او به وزن خودرو انجام شود.

وزنهٔ تعادل راه قانونی تنظیم جرم در چارچوب مقررات است، اما محل نصب، مهار و در مورد وزنهٔ راننده، پلمب آن قواعد مشخص دارد. تیم نمی‌تواند هر جسمی را در هر جایی بگذارد و فقط مجموع عدد را کافی بداند.

حداقل مجاز ۲۰۲۶ یک عدد مستقل از جلسه نیست

طبق C4.1 همان نسخه، حداقل پایه چنین بیان شده است:

جلسه حداقل جرم پیش از اعمال افزایش مربوط به گرما
تعیین خط و تعیین خط اسپرینت ۷۲۶ کیلوگرم به‌علاوهٔ جرم اسمی لاستیک‌ها
دیگر جلسات ۷۲۴ کیلوگرم به‌علاوهٔ جرم اسمی لاستیک‌ها

«جرم اسمی لاستیک‌ها» با روش C4.7 از اندازه‌گیری لاستیک‌های تولیدی نو تعیین می‌شود؛ جرم لحظه‌ایِ لاستیک فرسودهٔ هر خودرو نیست. به همین دلیل نمی‌توان آن را هنگام تحلیل از روی میزان ساییدگی یک تصویر محاسبه کرد.

اعلام رسمی خطر گرما نیز اهمیت دارد. C4.6 برای اسپرینت یا مسابقه‌ای که مشمول این اعلام است، افزایش پنج‌کیلوگرمی و الزامات متناظر تجهیزات را مشخص می‌کند. در رویدادی که برای یکی از جلسات اعلام خطر گرما شده، برای جلساتِ بدون آن اعلام هم افزایش دوکیلوگرمیِ تعیین‌شده در همین ماده مطرح است. نباید صرف دیدن دمای بالای هوا را معادل اعلام رسمی گرفت.

حداقل مجموع جرم نیز تنها آزمون نیست: قواعد توزیع وزن و حداقل ۸۲ کیلوگرمی جرم مرجع راننده به‌اضافهٔ وزنهٔ مخصوص او، شروط جداگانه دارند.

فراخوان ترازو و رسیدگی چگونه انجام می‌شود؟

B3.2 مقررات ورزشی رویهٔ وزن‌کشی را مشخص می‌کند. راننده‌ای که برای بررسی فراخوانده می‌شود باید مستقیم به محل FIA برود و موتور را خاموش کند. کار روی خودرو پیش از بازگرداندن آن، در صورت رعایت‌نشدن دستور، می‌تواند موضوع ارجاع به داوران باشد.

در پایان تعیین خط، خودروهای حاضر در Q3 یا SQ3 وزن می‌شوند. پس از مسابقه و اسپرینت نیز هر خودروی رده‌بندی‌شده ممکن است انتخاب شود. اگر راننده پیش از وزن‌کشی از خودرو بیرون بیاید، باید طبق روال به نمایندهٔ فنی مراجعه کند تا وزن او جداگانه ثبت و منظور شود.

پس از انتخاب برای وزن‌کشی یا پایان مسابقه، افزودن یا برداشتن ماده از خودرو آزاد نیست؛ اقدام بازرس در انجام وظیفهٔ رسمی، استثنای مقرر است. B3.2.3 امکان حذف برای کمبود وزن را پیش‌بینی می‌کند و برای کمبودی که از جداشدن تصادفی یک قطعه ناشی شده، استثنا دارد. تشخیص وضعیت و پیامد را باید از رسیدگی رسمی گرفت.

یک پرونده چه چیزی را نشان می‌دهد؟

در گزارش فنی بلژیک ۲۰۲۴، خودروی ۶۳ ابتدا با سوخت ۷۹۸ کیلوگرم ثبت شد، اما پس از خارج‌کردن سوخت، سنجش دوباره روی دو ترازو ۷۹۶٫۵ کیلوگرم بود. رأی داوران سپس حذف از نتیجه را اعلام کرد. این مثال اهمیت تعریف جرم و تفکیک گزارش از رأی را نشان می‌دهد؛ حداقل آن سال، قانون فصل ۲۰۲۶ نیست.

نمونه‌گیری سوخت هم بررسی دیگری است. در C6.5.2 نسخهٔ جاری ۲۰۲۶، امکان برداشت نمونهٔ ۰٫۷۰ لیتری الزامی است. داشتن این نمونه و رعایت حداقل جرم، دو شرط مستقل‌اند؛ قبولی در یکی، دیگری را ثابت نمی‌کند.